محرومیت درمانی در سراب، فریادی که باید شنیده شود

مردم نجیب و مهربان شهرستان سراب، سالهاست که در سکوت، رنج محرومیتهای درمانی را تحمل می‌کنند. در حالی که بیمارستان امام خمینی (ره) به عنوان تنها مرکز درمانی عمومی، بار اصلی خدمات سلامت را بر دوش میکشد، فقدان پزشکان متخصص و فوق تخصص و نبود مراکز درمانی تخصصی، زخمی عمیق بر پیکره سلامت این منطقه است.

این شهرستان نه تنها از امکاناتی مانند مرکز چشم پزشکی، دندانپزشکی، قلب و عروق، زنان و زایمان، اعصاب و روان، مغز و اعصاب و کودکان بی بهره است، بلکه حتی مراکز جراحی پیشرفته نیز در آن جایی ندارند.

این کمبودها بیماران را ناگزیر به مهاجرت درمانی به شهرهای همجوار، کلانشهرها، یا حتی پایتخت میکند؛ سفری سخت که گاه خود دردها را مضاعف میسازد.

مهاجرت درمانی، تنها به معنای تحمل سختی های سفر نیست؛ بلکه هزینه های سرسام آور ایاب و ذهاب، اقامت، و درمان در شهرهای بزرگ، کمر خانواده ها را زیر بار فشار اقتصادی خرد میکند.

بسیاری از بیماران، به ویژه مبتلایان به بیماری های مزمن، نمیتوانند تحت نظر مستمر پزشک معالج خود باشند و این مسئله روند بهبود را با اختلال مواجه میکند.

تصور کنید کودکی با مشکل قلبی را که باید ماهها برای هر ویزیت به تبریز یا تهران برد، یا زنی باردار که برای زایمان ایمن مجبور است صدها کیلومتر از خانواده اش دور شود.

اینها تنها نمونه هایی از دردهای بی پایان مردم سراب است.

ناکارآمدی سیستم درمانی سراب، تنها یک مسئله محلی نیست؛ بلکه نشان دهنده شکافی عمیق در عدالت سلامت است.

وقتی دسترسی به خدمات تخصصی درمانی به جغرافیا گره میخورد، حق طبیعی شهروندان نادیده گرفته میشود.

مسئولان باید به این پرسش پاسخ دهند که چرا مردمان این خطه، سالها پس از انقلاب، هنوز از حداقل های پزشکی محرومند؟

آیا توسعه زیرساخت های درمانی باید همواره در انحصار کلانشهرها بماند؟

فوری ترین نیاز سراب، ایجاد مراکز تخصصی با جذب پزشکان متخصص و تجهیز امکانات مدرن است.

مجلس، وزارت بهداشت، و سازمان برنامه و بودجه باید با اختصاص بودجه ویژه و نظارت مستقیم، این محرومیت را پایان دهند.

همچنین، استفاده از ظرفیت پزشکان بومی و ایجاد مشوق های مالی برای متخصصانی که به سراب می آیند، میتواند راهکاری عملی باشد.

سلامت مردم نباید قربانی کم توجهی و تأخیر در تصمیم گیری شود.

وقت آن است که فریاد سراب را شنید و اجازه نداد محرومیت درمانی، جان بیشمار دیگری را تهدید کند.