عروسی های میلیاردی در سراب تجلی شکاف طبقاتی و دوری از سنت های اصیل

در سال های اخیر، شهرستان سراب شاهد روندی نگران کننده در برگزاری مراسم عروسی با هزینه های میلیاردی است.

جشن هایی که با هدایای پلاک طلا به مهمانان، شاباش اسکناس های دلاری، تزیینات مجلل سالن، و دعوت از گروه های موسیقی خارجی مانند جمهوری آذربایجان، به نمایشی از ثروت تبدیل شده اند.

این شیوه تجمل گرایی نه تنها بار مالی سنگینی بر دامان خانواده ها می گذارد، بلکه پرسش های اخلاقی و شرعی جدی را نیز در پی دارد.

اسلام همواره بر میانه روی و پرهیز از اسراف تاکید دارد.

قرآن کریم در آیه ی ۳۱ سوره ی اعراف، اسراف کاران را «برادران شیطان» می خواند و پیامبر اکرم (ص) نیز در حدیثی فرموده اند: «کُلُوا وَاشْرَبُوا وَالْبَسُوا وَ تَصَدَّقُوا بِغَیرِ سَرَفٍ وَ لَا مَخِیلَهٍ» (بخورید، بیاشامید، بپوشید و صدقه دهید، بدون اسراف و خودنمایی).

هزینه های میلیاردی برای یک شب زودگذر، درحالیکه بسیاری از همشهریان حتی توان تهیه جهیزیه یا برگزاری مراسمی ساده را ندارند، مصداق عینی اسراف و نادیده گرفتن این آموزه هاست.

در گوشه ای از سراب، خانواده ای به امید جمع آوری جهیزیه دخترشان، سالها پس انداز می کنند، و در گوشه ای دیگر، اسکناس های دلار مانند برگ پاییز بر سر مهمانان می بارد!

این تقابل دردناک، نه تنها شکاف طبقاتی را عریان می کند، بلکه هنجارهای اخلاقی جامعه را نیز مخدوش میسازد.

آیا ثروتمندان در قبال این نابرابری مسئولیتی احساس نمی کنند؟

ثروتمندان می توانند به جای صرف هزینه های گزاف برای مراسمی زودگذر، بخشی از این هزینه ها را به حمایت از نیازمندان اختصاص دهند. مشارکت در تهیه جهیزیه، کمک به برگزاری مراسم عروسی ساده برای خانواده های کم بضاعت، یا ایجاد صندوق های قرض الحسنه، نه تنها گامی به سوی کاهش فقر است، بلکه مصداق «صدقه جاریه» و ذخیره اخروی محسوب میشود.

پیامبر (ص) فرمودند: «اَفضَلُ الصَّدَقَهِ ما بَقِیَ وَذُخِرَ» (برترین صدقه آن است که ماندگار و ذخیره شود).

سنتی که روزی برپایه سادگی و صمیمیت بنا شده بود، امروز در چرخه رقابت های مادی گم شده است.

زمان آن رسیده که با ترویج فرهنگ قناعت و مسئولیت پذیری اجتماعی، مراسم عروسی را از ابزاری برای خودنمایی به فرصتی برای همدلی تبدیل کنیم.

ثروتمندان سراب میتوانند پیشگام این تغییر باشند؛ تغییری که هم جامعه را التیام می بخشد و هم اجر اخروی را رقم میزند.

آیا این انتخاب، ارزشمندتر از تشویق های گذرای یک شبه نیست؟