چرا کاندیداها مجالس ختم را به میتینگ انتخاباتی تبدیل می کنند؟

در چند روز گذشته حضور پررنگ کاندیداهای نمایندگی مجلس  در مراسمات ختم و ترحیم، مورد توجه رسانه ها و افکار عمومی شهرستان قرار گرفته است، برخی آن را تحسین و برخی آن را تقبیح می کنند.

از نظر روانی ما وقتی اقدام به قضاوت می کنیم ابتدا حق را به کسی می دهیم که با او حس نزدیکی بیشتری داریم.  فرقی نمی کند انتخاب ما نماینده مجلس و شورا است یا هر صنف و خدمات دیگر و اصولا این رویه تا زمانی که نگاه تخصص به موضوع حاکم نگردد ادامه می یابد. شما تنها وقتی از تله قرابت گرایی ذهنی رها خواهید شد که مولفه های تخصصی موضوع حائز اهمیت گردد. به عنوان مثال وقتی که شما تفاوت عسل، کره و.. طبیعی و تقلبی را فهمیدید، بدست آوردن جنس مرغوبتر در اولویت اولتان قرار می گیرد و آنگاه حصار قرابت فرو می ریزد و شما خریدتان را به جای فروشنده نزدیکتر  از فروشنده اجناس مرغوبتر تهیه می کنید.

ترفند ایجاد حس قرابت در  صنعت تبلیغات جایگاه ویژه ای دارد و کاندیداها نیز از این ترفند برای القای حس نزدیکی به مخاطب استفاده می کنند. مشاهده کاندیداها در مراسم ختم و ترحیم بیشترین حس قرابت عاطفی را ایجاد می کند، از اینرو بازار آن در آستانه انتخابات گرم می شود و کار به جایی می رسد که این مراسمات به میتینگ انتخاباتی تبدیل و بیشتر وقت مداح و روضه خوان به جای تکریم وترحیم  متوفی به تقدیر و تشکر از کاندیداهای متنوعی می گذرد که به ظاهر قدم رنجه کرده و برای عرض تسلیت شرفیاب شده اند! در برخی از موارد ممکن است شما شاهد تعریف خاطراتی از کاندیداها با فرد متوفی یا سایر امواتتان هم باشید ولی آنها را جدی نگیرید اغلب آن خاطرات را اطرافیان مشترک شما و آن کاندیدا برای ایجاد حس قرابت بیشتر طراحی می کنند!

هر چند حضور گسترده کاندیداها در مراسمات اموات کم کم در حال تبدیل شدن به رفتاری ضد فرهنگی است، رفتاری که این مراسمات را از ماهیت واقعی آن خارج و به شو تبلیغی تبدیل می کند ولی تا زمانی که نگاه تخصصی به نمایندگی مجلس رواج نیابد، توسل به این ترفند هم هر روز گسترده ترخواهد شد. و شاید روزی برسد که همین کاندیداها پا پیش بگذارند و با ارتقاء از گرفتن زیر تابوت اموات به مرحله  غسل اموات هم برسند!

راهکار خروج از این وضعیت  ایجاد امکان ارزیابی تخصصی امر نمایندگی است که لازمه آن ایجاد فضای گفتگوی آزاد تر سیاسی است.

امروز کسی که قرار است در مسند نمایندگی این ملت بنشیند بایستی بر همه مسائل موجود در کشور که در بوجود آمدن وضعیت مشقتبار کنونی تاثیر گذار است نظر داشته باشد و فضای انتخابات بایستی به سویی برود که کاندیداها بتوانند نظرات تخصصی خود را در موضوعات مختلف بیان کنند تا انتخاب مردم نیز تخصصی گردد.

به نظر می رسد تحریم‌های بین المللی،  تنش های خارجی  و راهکارهای خروج از آن، افزایش حقوق کارگران و کارمندان، تعیین منصفانه قیمت تضمینی محصولات کشاورزی و دامی، مبارزه با فساد اداری، مالی و سیاسی، لزوم ارزیابی و ارتقاء ضابطه مند کارکنان دولت، نحوه رویارویی با تحولات فرهنگی جامعه، دولتی سازی یا آزاد سازی اقتصاد، معایب و محاسن قانون تسهیل مشاغل، حمایت از تولید، سیاست‌های اشتغالزایی، سیاستهای تمرکز زدایی اداری و سیاسی، مواجهه با بحران آب، محیط زیست و صدها موضوع دیگر مسائل ضروری هستند که مجلس بایستی بتواند برای آنها اقدامات مناسب صورت دهد تا مشکلات گسترده کشور و به تبع آن مشکلات تک تک آحاد ملت حل شود. اگر کاندیداها بتوانند در این موضوعات نظر و دیدگاه خود را بیان کنند بی شک انتخاب عمومی نیز از حصار قرابت گرایی خارج و به تخصص گرایی سوق پیدا خواهد کرد.

ولی متاسفانه فضای موجود این امکان  را محدود و شیوه های تبلیغی  پوپولیستی را رواج داده است. تبلیغات پوپولیستی در نهایت به حامی پروری منجر خواهد شد که فساد اداری، مالی و سیاسی را گسترده تر خواهد کرد. تضعیف جایگاه مجلس و انباشت آن با نمایندگانی که از اظهار نظر در مهمترین و مبتلاء به ترین مسائل عاجزند  نتیجه نهایی عدم رواج گفتمان تخصص گرایانه در انتخابات‌ است.